Kryptonite

Hee buddies!

Na ongeveer een maandje in Amerika heb ik al aardig een vast ritme te pakken. Huiswerk maken was een van blokken waar ik altijd over struikelde maar aangezien m'n eerste testweek eraankomt volgende week, heb ik er maar een gewoonte van gemaakt om iets minder dan de gewone 10 uur slaap te nemen, 2 uurtjes eerder opstaan en een paar boeken voor mn neus te nemen. De testen so far zijn niet heel moeilijk, niet omdat de stof niet moeilijk is, maar omdat ik het meeste al in de middelbare school heb gehad. Psychology en criminal justice zijn topvakken. Psychology omdat het tot nu toe vooral biology en filosofie is en criminal justice omdat emil en ik die gekke amerikanen, les voor les, voor schut zetten met hun rechtssysteem. "You can beat your wife in the state of Ohio..... but only once a month and not with a sharp object." En dat vinden sommige mensen in mijn klas nog normaal ook. Gelukkig heb je meer amerikanen met een gezond verstand dan zonder, dus de hele klas doet mee als we weer een discussie hebben over een of andere gekke wet.

Het voetbal gaat aardig de laatste tijd. De coach heeft me vandaag gezegd dat hij me eigelijk ook wel op het middenveld wil zien spelen omdat er te weinig voetbal in het team zit de laatste tijd. We spelen tegen zeer sterke tegenstanders en ons probleem is dat we te snel bang worden voor goeie tegenstanders en dat ons spel veranderd in Kick&Rush in plaats van combinatie voetbal. En aangezien ik in de spits sta en elke verdediger 3x zo sterk en breed is als ik, levert ons dat weinig kansen op. Het voetbaljaar bestaat uit 2 soorten wedstrijden. De non-conference en de conference wedstrijden. Je krijgt punten in de non-conference wedstrijden die je kunnen helpen om in het eindtoernooi (national Championship) te komen als je het niet super doet in de conference wedstrijden. Als je wint tegen een topteam krijg je meer punten dan wanneer je wint tegen een crappy team. Wij spelen dit jaar tegen 5 teams uit de top 25 division 3 teams van heel Amerika. Eerste wedstrijd was tegen Wittenberg (21ste) waar we zeer onverdiend en met scorebordjournalistiek met 4-1 verloren. Daarna tegen Hope College (12e), waar de jongen zn been brak en het team ons daarna op het scorebord versloeg met 3-1. En afgelopen dinsdag speelde we tegen Kenyon University. Kenyon University is denk ik 17e van Amerika en het is de Harvard van de Division 3 scholen. Er zitten kinderen van Los Angelos, Hawaii, Afrika, Engeland, Las Vegas en nog veel meer plekken van veel te ver weg in het team. We speelde op hun terrein en toen we daar aankwamen keek ik mn ogen uit. Wat een universiteit!! Alle gebouwen op de campus zagen eruit als kastelen en de sportsfaciliteiten waren ongelofelijk. Hun trainingsvelden voor alle sporten zijn beter dan ons hoofdveld. En aangezien wij al een topveld hebben, zegt dat genoeg! We kwamen 20 minuten voor aanvang aan dus het was hurry hurry als een gek en dat hebben we geweten. Na 10 sec.!! stonden we al met 1-0 achter door een domme eigen goal. Na de eerste 10 minuten waar Kenyon met ons speelde (want je kon het geen wedstrijd noemen) kwamen we terug in de wedstrijd met een prachtige steekbal op onze micheal Schumacher die 1 op 1 niet faalde. Hierna speelde wij Kenyon helemaal weg. Kans naar kans kregen we maar scoorde niet. Uiteindelijk scoorde we mbv een prachtig lobje van micheal maar de scheids floot voor een buitenspelgoal wat het 100% zeker niet was! Pissed als we waren gingen we op zoek naar een 2e goal en we dachten die te krijgen 10 minuten voor rust. Micheal kwam weer 1 op 1 en passeerde de keeper half waar de keeper vol doorging op micheal zn enkel. Aan alles kon je zien dat het niet goed was, hij voelde zn hele voet niet meer en lag te creperen op het veld. Waarschijnljik heeft micheal iets in zn enkel gebroken. We verloren dus onze beste speler voor de rest van het jaar. Na deze actie was ons hele spel weg en werden we met 4-1 verslagen. We konden de woede van micheal niet omzetten in topspel zoals Hope College dat deed tegen ons. We konden dus weer niet winnen tegen een national ranked team... het lijkt wel ons kryptonite.
Deze vrijdag spelen we tegen een team dat is nummer 10 van Amerika, thuis, dus dat wordt weer een heksenketel. Wij trekken ongeveer 10x zoveel toeschouwers als de meeste scholen waar we tegen spelen, en we spelen nog niet eens conference wedstrijden. Ze zeggen dat onze tribunes dan helemaal vol zitten, ik ben benieuwd!

Dit keer geen party verhalen. Deels omdat ik over 10 minuten training heb maar ook omdat iedereen zich nu echt serieus gaat voorbereiden op de conference wedstrijden. Volgende week beginnen we, en ik kan niet wachten tot we nou eens kappen met 10 wissels in een wedstrijd. Coach zei dat ie in de conference wedstrijden maar 14 a 15 spelers gaat gebruiken. We hebben hier gistere een uur over gepraat met het hele team omdat er te veel frustaties over waren. Een van onze seniors heeft dinsdag zelfs geweigerd het veld in te komen 10 minuten voor tijd omdat hij een statement wilde maken over de coach's beleid. De coach was random iedereen aan het wisselde omdat we met 3-1 achterkwamen. Als hij boos wordt veranderd hij van deze christelijke, rustige oude trainer in een door frustraties geleide trainer, zoekend naar iemand op het veld die ook maar iets fout doet zodat hij een reden heeft om hem te wisselen. Opzich snap ik het wel, want dit zijn de belangrijke wedstrijden en we blijven ze verliezen door domme fouten in de verdediging. Maar hij wisselt zelfs onze keeper, en onze keeper is een van de beste keepers van heel Ohio. Anyways, dat is nu allemaal verleden tijd en kijken met vol vertrouwen uit naar de volgende wedstrijd. We staan nu 5-3-0, 5 gewonnen en 3 verloren, dus afgezien van die 3 gekke wedstrijden zijn we een verdomd goed team en dat gaan we laten zien vrijdag en zondag.

Volgende keer komen de rest van de normale foto's want ik moet even mn site upgraden en mn foto's op de pc zetten, maar geloof me, die zijn het wachten waard!